کاش

در چهارسالگی ازطرف مادرم ماموریت پیدا کردم فوق دکترای مهندسی بگیرم

و برای خانواده افتخارآفرینیکنم.

مادرم به آلبالوخشکه، کدو و فوق دکترا خیلی علاقه داشت.

در بیست و چهار سالگی ماموریت تازهای تعریف شد. آدم، باید آدمباشه مامانجون.

کاپ اخلاق دیگری در انتظارم بود. اینبار از دست مادرم. ما هرسال جام رمضان،

کاپ اخلاق میگرفتیم. در هر بازی به طور متوسط یازده گل میخوردیم.

هیچ تیمی نمیتوانستکاپ اخلاق را از چنگ ما دربیاورد.

سوار سوزوکیهای 80 میشدیم که صدایش انسان را وعده میداد بهسرعت چهار ماخ.

اما عملن سی کیلومتر.

ما گاز میدادیم، بقیه سبقت میگرفتند.

صدایشفقط به درد شکستن دیوار صوتی میخورد.

مثل ما، مثل سوزوکی بود.

بوی باروت از نوت نیست. از خانهی همسایه است. بوی بنزین ازدهان ماست.

باک سوزوکیها زود خالی میشد.

انسان احساس میکند کاش نوبل ادبیات هم کاپ اخلاق داشت.